گنبد سلطانیه زنجان
گنبد سلطانیه مقبرهٔ اُلجایتو است که در ۱۳۰۲ تا ۱۳۱۲ در شهر سلطانیه (پایتخت ایلخانیان) ساخته شد و از آثار مهم معماری ایرانی و اسلامی به شمار میرود.
این بنا مسجدی است بسیار زیبا از حیث معماری و تزیین و بزرگی در دنیا مشهور است. گنبد مزبور در پنج فرسخی سمت شرقی شهر زنجان در داخل باروی شهر قدیم سلطانیه قرار گرفته و بنایی است هشت ضلعی که طول هر ضلع آن ۸۰ گز است. هشت مناره نیز در اطراف گنبد دارد. و قدیمیترین گنبد دوپوش موجود در ایران است. رنگ گنبد آبی است. بر روی این اضلاع گنبد بلندی قرار گرفته که ارتفاع آن را ۱۲۰ گز نوشتهاند. در قسمت بالایی آن ساختمان دور تا دور اتاقها و غرفهها ساختهاند. خود گنبد از کاشیهای فیروزهای رنگ پوشیده و سقف داخل اتاقهای بالا با گچبریها و آجرهای رنگارنگ تزیین یافتهاست. در حاشیه طاقها آیات قرآنی واسماالله با خط جلی نوشته شدهاست. حکاکیهایی در آجرهای دیوارها و سقفهای رنگین بنا نیز دیده میشود.
تزیینات و نحوهٔ ساخت این مقبره در واقع نقطهٔ عطفی در معماری آن دوران بوده به این شکل که سبکی جدید را در معماری بهوجود آورده که از معماری سلجوقی منفک شدهاست.
ساخت این گنبد در سال ۷۰۲ هجری قمری به دستور الجایتو در شهر سلطانیه، پایتخت آن زمان ایلخانیان آغاز شد و در سال ۷۱۲ هجری قمری به اتمام رسید.
بعضی از تاریخ نویسان نوشتهاند سلطان محمد خدابنده این گنبد و بنای عظیم را بنا کرد که اجساد ائمه اول و سوم شیعیان یعنی علی و حسین را از آرامگاهای خود به آنجا منتقل کند. ولی به علت خوابی که دید از این عمل منصرف شد.
دالانهای تودرتویی در سردابهٔ این بنا موجود است که حدس زده میشود برای اجرای مراسم خاصی به کار میرفتهاست. حتی حدس میزنند که سلطان محمد خدابنده پس از مدتی از اسلام روی برگردانده و دوباره به اصل خود برگشته و شمن شده و این دالانها و فضاها برای اجرای مراسم مذهبی خاص پس از مرگ وی بودهاست. البته جسد وی نیز به جای دفن در سردابه، در کوههای اطراف دفن شدهاست.
گنبد سلطانیه در شهر سلطانیه قرار دارد و در فهرست آثار میراث جهانی به ثبت رسیدهاست و شامل سه بخش اصلی ورودی، تربتخانه و سردابهاست.
گفته میشود در ساخت گنبد بزرگ شهر فلورانس از این گنبد الگوبرداری شدهاست. بنای این گنبد که بعد از گنبدهای سانتامارینا و ایاصوفیه سومین گنبد بزرگ دنیاست. سبک معماری این بنا به شیوه آذری است.
|
|
- کشور :
- ایران
- شهر :
- زنجان
- دسته بندی :
- اماكن ديدني , مراکز تاریخی , میراث جهانی یونسکو
- منبع :
- TopTravel.ir
- تعداد بازدید:
- 4,062
برای ثبت نظر خود، لطفا وارد سیستم شوید.
»» دیدنیهای زنجان
زنجان استان مقاومت، شهر شور و شعور حسینی و شهر غواصان دریادل، شهر انسان های فرهیخته و باهوش و مهمان نواز است.
شهری با چشم انداز زیبـا و موقعیت اقلیمی ویژه و بالاخره زنجان شهر دیدنی ها و مناظر بکر است.
استان زنجان در مسیر جاده ترانزیت شرق به غرب کشور با تاریخی کهن و پربار و با جاذبه های گردشگری بی نظیر و پرآوازه اش همانند گنجینه ای ناشناخته پذیرای مسافران و گردشگران است.
استان زنجان با طارم سرسبزش، با گنبد نیلگون سلطانیه اش، با غار کتله خور بی نظیر و تو در تویش، با آهوان دشت سهرین و با قلعه لک لک ها و چندین اثر و جاذبه تاریخی و طبیعی اش پذیرای مسافران نوروزی است.
استان زنجان از توانمندی های بالایی در زمینه توسعه صنعت جهانگردی و جلب گردشگر برخوردار است.
جاذبه های طبیعی این استان شامل کوه ها، رودها، آبشارها، چشمه های آب معدنی، دریاچه های طبیعی و مصنوعی در شهرستان های مختلف استان پراکنده شده اند.
رودخانه های بزرگ و مشهور با شعبات آنها در کشتزارها و باغ های استان، چشمه های آب معدنی و آب سرد، غارهای تاریخی و طبیعی، مناظر زیبای کشتزارها و باغ ها از جمله جاذبه های طبیعی استان هستند که هر بیننده ای را به تحسین وا می دارند.
با این که تاریخ این منطقه فراز و فرودهای بسیار به خود دیده و گاهی شعله های خشم و جنگ، برگ های زیادی از تاریخ منطقه و حتی گاه تمام آن را در کام خود فرو برده است ولی به جهت عمق غنای هویت و فرهنگ این منطقه هنوز نیز استان زنجان امانت دار میراث فرهنگی ارزشمند و قابل ملاحظه ای است که فرهنگ و هویت این سرزمین را به نمایش می گذارد.
کاخ های با ارزش و قدیمی، مدرسه های تاریخی، مسجدهایی با معماری کم نظیر، بازارهای قدیمی، بقعه امام زاده ها، زیارتگاه ها و بناهای تاریخی و مذهبی با معماری های ارزشمند بخشی از این میراث شایان توجه هستند.
برخی از بناهای موجود در استان همچون بنای بزرگ و تاریخی سلطانیه دارای ارزش های درجه یک جهانگردی و شهرت جهانی هستند.
این بنا که یکی از بزرگ ترین و باشکوه ترین بناهای اسلامی محسوب می شود در شرق استان زنجان واقع شده است.
برخی دیگر از بناهای تاریخی این استان با اینکه از دیرینگی و قدمت چندانی برخوردار نیستند اما به لحاظ معماری و کاربری از بناهای منحصر به فرد ایران به شمار می آیند و از جمله آنها می توان بنای کم نظیر رختشویخانه را نام برد.
نام استان زنجان برگرفته از مرکز استان یعنی شهر زنجان است. در مورد وجه تسمیه شهر زنجان تاکنون نظرات گوناگونی از سوی پژوهشگران و نویسندگان ارائه شده است.
قدیمی ترین نامی که به این منطقه اطلاق شده است «زندیگان» به معنای اهل کتاب زند (معروف ترین کتاب آیین زرتشتی ساسانی) و «گان» از پساوند اهل باستان است که در دوره ساسانیان بر این منطقه گذاشته شده است.
بنای شهر زنجان در زمان اردشیر بابکان ساخته شده و در آن زمان نام «شهین» یعنی منسوب به شاه به آن اطلاق می شده است. از اواخر دوره قاجاریه به علت استقرار ایل «خمسه» فارس نام «خمسه» نیز بر آن نهاده شد.
یافته های تاریخی و کاوش های باستان شناسی که در نواحی مختلف استان زنجان انجام گرفته گواهی بر قدمت تاریخی و دیرینگی آن است و آثار کشف شده در این محدوده استقرارهای انسانی از دوران پیش از تاریخ تا دوران اسلامی را در این منطقه ثابت می کند.
در بیشتر منابع موجود نویسندگان و پژوهشگران با استناد به یافته های باستان شناسی و متون تاریخی پیشینه تاریخی استان زنجان را در چهار مرحله دوران پیش از تاریخ تا دوران آغاز ادبیات شامل هزاره هفتم تا اوایل هزاره سوم پیش از میلاد، دوران آغاز ادبیات و دوران تاریخی شامل اوایل هزاره سوم تا اواخر هزاره دوم پیش از میلاد و دوران تاریخی جدید شامل اواخر هزاره دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن هفتم میلادی و دوران اسلامی که طول زمانی آن از قرن هفتم تا ۱۹ میلادی برابر با قرن اول تا ۱۴ هجری قمری برآورد می شود مورد مطالعه قرار داده اند.
آیا کلمه عبور را فراموش کرده اید؟
آیا هنوز ثبت نام نکرده اید؟























































